زن جوانی امروز در پاریس به دنبال مجموعه‌ای از نقاشی‌ها می‌گردد که در طول جنگ جهانی دوم از خانواده یهودی‌اش دزدیده شده است.

سال‌های ۱۹۶۸ و ۱۹۶۹ در پاریس؛ در جریان و پس از شورش‌های دانشجویی و اتحادیه‌های کارگری. فرانسوا ۲۰ ساله و یک شاعر است که از خدمت سربازی فرار می‌کند. او به سنگرها می‌پیوندد اما حاضر نیست به سمت پلیس کوکتل مولوتف پرتاب کند. او تریاک می‌کشد و با دوستش آنتوان که ارثیه‌ای دارد و آپارتمانی که فرانسوا می‌تواند در آن بماند، درباره انقلاب بحث می‌کند. فرانسوا با لیلی آشنا می‌شود، مجسمه‌سازی که برای امرار معاش در یک کارگاه ریخته‌گری کار می‌کند. آن‌ها عاشق یکدیگر می‌شوند. یک سال می‌گذرد؛ فرانسوا همچنان به نوشتن، بحث کردن، سیگار کشیدن و بودن با لیلی ادامه می‌دهد. فرصت‌های جدیدی برای لیلی پیش می‌آید؛ او و فرانسوا چه خواهند کرد؟

ماگالی، زنی چهل و چند ساله، شراب‌ساز و بیوه است: او کارش را دوست دارد اما احساس تنهایی می‌کند. دوستانش روزین و ایزابل هر دو پنهانی می‌خواهند برای ماگالی همسری پیدا کنند.

فیلیپ نقاشی میانسال است که با آنی زندگی می‌کند و آن‌ها دو فرزند دارند. درست پس از جدایی آن‌ها، فیلیپ با ژوستین ملاقات می‌کند. او شروع به فکر کردن درباره عشق و رابطه میان عشاق سابق می‌کند.

زندگی عشقی نافرجام پل و مارکوس، دو هنرمند و دوست قدیمی که دیگر نه چندان جوان هستند و نه موفق.